Busje komt zo…! Les in openbaar vervoer.

De afgelopen periode kon ik door mijn gipsbeen niet met de auto reizen. Knetter afhankelijk van anderen dus. Ik ben geweldig getaxied door collegas en mijn partner, daar niet van, maar ik mag graag zelf het stuur in handen hebben. Soms ontkwam ik er niet aan om weer met het openbaar vervoer te reizen. Long long time ago. Hoe in hemelsnaam werkt dat openbaar vervoer tegenwoordig? 

Enigzins onzeker, maar wel met een stoere rechte houding, stond ik bij de bushalte. De eerste bus rijdt voor mijn neus voorbij. O, ja, je moet je klauw uitsteken. Bus nummer twee stopt. Ik vraag of ik mag pinnen, de stuurman: ‘Nee meneer, pinnen kan alleen in lijn 3 en 4’. Wat? Halloooo? In welk tijdperk leven we?! Ik vraag maar niet of ik met guldens mag betalen. Voorzichtig stampvoetend stap ik uit. Bus nummer drie is god zij dank een pinbus.

Best lekker om wat te cruizen in de stad met een dikke dubbeldekker bus. Eenmaal bij het centraal station de volgende uitdaging: de trein naar Meppel. Ik kan nog old school een kaartje kopen bij een automaat. Mijn god wat is de trein duur, niet normaal. Ik vind het niet gek dat mensen de auto pakken. Ik vervolg mijn reis. Zie iedereen vrij nonchalant hun kaart ‘bliepen’ bij een paal, ik doe maar stoer mee. Die van mij bliept ook! Hoppa. Zo. Kop koffie en broodje gescoord, trein gevonden, sit down and relax!

Best goed te doen. Beetje nippen van m’n koffie. Stukken van het werk nog even goed doornemen, klaar voor het overleg. Tot we ineens vol in de ankers gaan! Trein staat stil. Mensen smoezen wat met elkaar en er volgen al de eerste aannames. Luidspreker gaat aan: ‘Door een aanrijding vlak voor ons staan we stil en dit gaat nog wel even duren’. Welkom in de trein.

Vroeger raakte ik gefrustreerd als ik dit hoorde, nu denk aan de mogelijke slachtoffers een paar honderd meter voor ons. De wereld kan in een paar minuten compleet op zijn kop liggen. Familie wordt gebeld met een vreselijk bericht. Ik zie de hulpdiensten met hoge snelheid voorbij rijden. Niet best. 

De tijd tikt door en mijn belangrijk overleg nadert. Zo’n overleg waar je echt bij wilt zijn. Helaas tikt de tijd door en na drie updates van de conducteur, die alleen weet te vertellen dat het nog wel even gaat duren, gaat het overleg zonder mij van start. Ik red het niet. De conducteur brengt het verlossende woord: ‘Het slachtoffer leeft en is er goed aan toe en wij kunnen doorrijden’. 

Ik kan weer zonder verrichte zaken retour naar Groningen, met een les openbaar vervoer op zak.

Meer lezen? Klik hier!

Advertenties

Een gedachte over “Busje komt zo…! Les in openbaar vervoer.

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: